Po pierwszej rozmowie typu rzeka, podczas której profesor podsumował swoje doświadczenia naukowe, społeczne i polityczne, przystąpiliśmy do rejestrowania poszczególnych okresów życia. Z pomocą literatury i archiwów, do których mieliśmy dostęp, przygotowaliśmy pytania dotyczące: rodziny, studia matematycznego, seminarium Bronisława Knastera, działalność dysydencką (KOR, Solidarność), aktywność polityczną w parlamencie i ministerstwie oraz czas pełnienia funkcji Rektora Uniwersytetu Wrocławskiego. Narrator opowiada wciągająco, szczerze przyznaje się do niepowodzeń, ma doskonałą pamięć.

Trzeci wywiad, część druga, śledzi przebieg seminariów w domu prof. Bronisława Knastera. Czego nauczyli się od niego studenci? Pod jakim względem ich profesor nie przewidział kierunku rozwoju topologii? Jak wyglądały kontakty z czeskimi i rosyjskimi kolegami? I jak kilka fal emigracji osłabiło środowisko matematyków w Polsce, skoro niektóre seminaria nawet się rozpadły? Cytat powyżej przytoczył Roman Duda podczas refleksji dzisiejszych praktyk w nauce i porównywania z dążeniem matematyków po pierwszej i drugiej wojnie światowej.